زیرزمین سلولزی

فیلم با روایت شخصیِ کارگردان، احسان خوشبخت، آغاز می‌شود؛ کودکی و نوجوانی‌اش در ایران پس از انقلاب، زمانی که بسیاری از فیلم‌ها ممنوع یا تحت سانسور بودند و تولید یا پخش‌شان محدود شده بود. احسان از علاقه‌اش به سینما می‌گوید، به فیلم‌هایی که نمی‌توانسته ببیند، دوست دارد بداند و با سینما ارتباط برقرار کند.